Maritza | Gastvrouw zijn is meer dan alleen een kopje koffie drinken

Maritza | Gastvrouw zijn is meer dan alleen een kopje koffie drinken

Maritza Kint heeft drie dochters, van wie er één overleed in 2015, op 17-jarige leeftijd. “Ze was meervoudig gehandicapt. Ik verzorgde haar dag en nacht. Toen zij er niet meer was, stond mijn wereld even stil.” In juni 2015 begint Maritza aan haar carrière als gastvrouw bij Huis aan het Water. Dat doet ze nog steeds. Daarnaast is ze begeleider bij het Kindersplashcafé.

Nieuwe (vrijwilligers)carrière 

“Huis aan het Water bood mij de kans om gastvrouw te worden. Het leek me fantastisch om iets voor anderen te kunnen betekenen. Ik wist alleen niet of ik het kon. Vanwege de zorg voor mijn dochter was ik al heel lang uit het arbeidsproces. Maar het lukte. 

Mensen denken weleens dat de gastvrouw er alleen is voor een kopje koffie. Hier is dat net even anders. Als het rustig is, maak ik tijd voor individuele gasten. Het blijft bijzonder hoe ik met wildvreemden heel diepe gesprekken kan voeren. De gasten komen meestal voor een afspraak met hun therapeut. Na verloop van tijd merk ik dat sommigen eerder komen of langer blijven. Niet iedereen wil praten, dat hoeft ook niet.” 

Kindersplashcafé

“Ik wilde meer doen. Daarom viel ik in bij allerlei activiteiten. Zo ontdekte ik wat er wel en niet bij me paste. Ik werk graag met kinderen en kwam terecht bij het Kindersplashcafé. Dit is een lotgenotengroep voor kinderen die te maken hebben met kanker in het gezin. 

Een keer in de 14 dagen komen we samen. Er zijn drie begeleiders, van wie één een professionele achtergrond heeft. We maken altijd een programma, maar we zijn geen school. De kinderen blijven in de lead. Iedere bijeenkomst beginnen we met een kringgesprek. De kinderen vertellen hoe het met ze gaat. Wat de leuke of minder leuke dingen zijn die ze meemaken. We doen iets van sport en daarna gaat iedereen zijn eigen gang. Sommigen helpen met koken, anderen hangen op de trampoline of knutselen. Aan het eind van de dag eten we altijd samen. Nu de kinderen ouder worden, worden de gesprekken diepgaander. Ook zitten ze langer aan tafel. Een mooie verandering om te merken.” 

Onderwerpen die worden besproken

“De kinderen die bij ons komen, zijn pubers. Ze zijn tussen de 11 en 15 jaar oud. De gesprekken gaan over problemen op school. Hoe leuk mensen zijn, of juist hoe stom. En dat ze feestjes hebben. Maar de kinderen praten ook over hun zieke of overleden vader of moeder. Af en toe steken we kaarsjes aan bij het eten. Ter herinnering, of gewoon voor de kinderen zelf.”

Waardevol vrijwilligerswerk

“Het vrijwilligerswerk is een waardevolle invulling van mijn leven. Ik zie hier de andere kant van het bestaan. Dat stukje dat niet alleen maar maakbaar is. Iedereen overkomt wel dingen, waar niks aan kan worden gedaan. Wat je wel kunt doen, is deze mensen op zulke momenten een helpende hand bieden. En dat doe ik graag als vrijwilliger bij Huis aan het Water.”